من می نویسم تا ترا ....

وقتی ستاره ناگهان بر خاک می افتد:

وقتی پریشان می شود گل در هجوم توده توفان

توفان زهر و درد

در کوچه باغ روستای دور "

در لحظه روئیدن خورشید

در انعکاس برج های نور

                          من شعر هایم را بیاد و خاطر مردان میهن می نویسم

من می نویسم تا ترا بشناسم ای دوست

من می نویسم تا مرا بشناسی ای دوست

 

این خاک جان دوستان را می شناسد

اکنون   دوباره    باغ ها در دیلمان گل کرده اند

آیا ترا در آب های گرم خواهم دید .

-شب های خوف و درد در زندان

با خواب های دردناک خود چه می کردی

-باذق ذق پاها

و سوزش پشت؟ 

 

من می  نویسم تا مگر مردان این دشت

 من می نویسم تا مگر یاران این مرز                                               

 وقتی بپای چوبه اعدام می آیند

گل گونه های گونه هاشان سرخ تر باشد

- مانند آن حلاجک رعنا

وقتی بپای دار می رفت --

تا دشمن ملعون نداند

درد شکنجه با چنین مردی چه کرده است.

 

اکنون زمان دیدن یاران سر میعاد یاران است ..

آیا تمام خاطرات از یاد  ها   رفته است /..؟

اکنون دوباره سیب ها در باغ ها گل داده اند.

من می نویسم تا تمام مردم دنیا

با سرزمینم آشنا باشند

من می نویسم تا بدانی دست های سرزمین من

با دست های مهربان تو چه خواهد کرد.

دیدار ما در کوهساران بلند عشق...

بایدپلنگان جوان درقله ها آتش بیفروزند...

 

                             سیروس مشفقی

سر زمین من شعر های سیروس مشفقی

 

 

 

 

 

 

ا 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 در کوچه باغ روستای دور "

 

/ 0 نظر / 17 بازدید