بیاد دوستی بزرگ...دوستی که ا گر نبود باین ...

دوستی که اگر مساعی و تلاش های او نبود دست کم باین زودی ها نیما را کس زیادی نمی شناخت ..بیاد سیروس طاهباز که با ادب و احترام فراوان و کوشش های بسیار نیما را ب جامعه ما شناساند.و در تمامی این راه ذره ای ...ریالی ...قطره ای چشمداشت مالی نداشت .نه چشمداشت و طمع مالی و نه هوای شهرت و اشتهار...هر چه بود عشق ب نیما بود....

                               ********************

در حدود سالهای 1350 حالا یا کمی زودتریاکمی دیرتر من چند روزی در شمال مهمان دوستی بودم ..یکی از آن روز ها با دعوت آن دوست بدیدن دوستی رفتیم ..دوست البته از نظرآن دوست.که اگر گفته بود که کجا می خواهد مرا ببرد با ذکر خیری که از ایشان قبلا شنیده بودم احتمالا ب آن خانه نمی رفتم .ولی اما بهرحال رفتیم...مردی بود در خانه ای غرق در الکل و تریاک و ...وقتی صحبت از نیما شد چنان در ما نگریست این آقای صاحبخانه که گوئی ماجرای جن است و بسم...و یکی دو ساعتی آنجا بودیم و پای شومینه ای که از صدقه سری فروش املاک نیما برپا شده بود با خود خانه و.......اما صاحبخانه نا راضی چندان که هاشم دوست ما گفت کم گذاشته واسه آقا ...

                                         #################

دوست ما و آن دوست مثل نقل و نبات بهم فحش میدادند و ...

                                               ***************

وقتی آمدیم بیرون دوست دیگری که همراه ما بود گفت :راست گفته اند فرزندان نوابغ البته گوساله میشوند

                                      *****************

حالا چطور شده که اینهمه آدم که نیما را شناسانده اند همه تو زرد از آب در آمده اند (البته بزعم این آقا) من نمیدانم ونه...بماند که عجیب روزگاریست...

بزرگش نخوانند اهل خرد          که نام بزرگان بزشتی برد

                                    *************

هابورالله ها ...هابورالله               سن کی اوزماخ باشار موسان نقیر سن سیداغاجوندا

البته باید بعرض برسانم که این اتفاق در برنامه ای رخداد  باحضور دو استاد براستی بزرگ و فرهیخته که بنده  حسابی استفاده کردم

و در خلاصه ای درین مجال اندک بگویم که همانطور که یکی از استادان حاضر در برنامه گفتند نیما براستی مشخصات اشیا و اوقات و مکان هایی را که در شعرمی آورد بدرستی وتا حد امکان معلوم می کرد ...آنهم در ریخت شاعرانه کار و این یکی از مشخصه های کار نیما در شعر و نو آوری بود...:

هست شب یک شب دم کرده و خاک...

*

می درخشد شبتاب

  ***

شب قرق باشد بیمارستان

***

                                            مانده از شب های دورادور

                                            در مسیر خامش جنگل

                                           سنگچینی از اجاقی خرد

                                            وندرو خاکسترسردی...

که اگر کسی در آن دوران براستی فرحناک بهتر ازین می توانست شعر اجتماعی بگوید بطرزی که در چند سطر اوضاع جامعه آن روز را که سنگچینی از سرزمینی باشد با مردمی مانند خاکستر سرد و نومید  .....

این گونه است که نیما نو آوری می کند و باندازه آوردن مصرع ها و سطر ها نه اینکه مجبور ب پر کردن مصرع ها باشد .... و البته بزرگان قوم بسیار در این موارد سخن گفته اند وکامل آنچنان که :

درمانلی ....پادشاه شب پادشاه صبح.....

در تمام طول شب

کاین سیاه سالخورد انبوه دندانهاش می ریزد...

و ده ها مورد دیگرکه نسل  بعد از جاودانه مرد امروز (احمد شاملو)..اخوان//..کسرایی...مشیری ....و...با زحمات سیروس طاهباز نیما شناخته اندنه از نوشته های کسانی که تازه فهمیده اند کهاز نیما هم میشود پول در آورد....

 

مرا و قلم الکن مرا ببخشید...

 

پاییز1391

سیروس مشفقی

 

یاد و خاطره مردانی چون سیروس طاهباز هرگز از یادها نمی رود

 

/ 0 نظر / 18 بازدید