من آن مزمو ر دیرین را...   

من آن مزمور دیرین را دوباره با تو خواهم خواند .

و در صحن همان مسجد

و در دهلیز آن دیر کهن

دوباره با تو از سر ی که در این خاک مدفونست

                                                                رمزی تازه خواهم گفت.

بدان این مظلمه هرگز ز رفتن در نمی ماند

بدان این اژدها در اوج تابستان

از آن خمر کهن پیمانه ای مرد افکن و دردانه نوشید ه است.

بهر افسون ز رفتن در  نمی ماند...

 

سیروس مشفقی

 

 

 

 

لینک
چهارشنبه ٢٧ آبان ۱۳۸۸ - سیروس مشفقی
سیروس مشفقی

http://c-moshfeghi.persianblog.ir/rss.xml